Naskórek

Naskórek tworzy kilka warstw komórek. Zewnętrzne komórki obumierają i złuszczają się, a na ich miejsce tworzą się stale nowe. Uszkodzenie naskórka ułatwia przenikanie zanieczyszczeń i zarazków do organizmu, umożliwiając powstanie zakażenia. Dlatego wszelkie uszkodzenia naskórka należy odkażać. W głębszych jego warstwach znajduje się zmysł czucia, tzw. ciałka dotykowe, będące zakończeniami nerwowymi. Dzięki nim zwierzę odczuwa ciepło, zimno, ból itp. Skóra właściwa zbudowana jest z tkanki łącznej gęsto poprzetykanej siecią włosowatych naczyń krwionośnych, które do-prowadzają z krwią pokarm oraz przyczyniają się do regulacji temperatury zwierzęcia. W czasie upałów, aby obniżyć temperaturę wewnętrzną organizmu, naczynia krwionośne rozszerzają się, krew przepływa przez nie w większych ilościach i oddaje dużo ciepła przez skórę na zewnątrz. W czasie chłodów występuje zjawisko odwrotne.

Warstwa ta stanowi główną masę skóry po wygarbowaniu, a więc jej jakość ma duże znaczenie dla przemysłu garbarskiego i skórzanego. Warstwa podskórna zbudowana jest z luźnej tkanki łącznej, w której najczęściej osadza się tłuszcz, stanowiący zapas składników odżywczych dla organizmu oraz chroniący go przed nadmierną utratą ciepła. Słonina, która jest przekształconą warstwą podskórną, stanowi cenny artykuł spożywczy. Wiotka i luźna budowa warstwy podskórnej powoduje, że skóra może być do pewnego stopnia przesuwana i marszczona. Łatwo się o tym przekonać, chwytając np. królika za skórę na grzbiecie, co wcale nie sprawia mu bólu.

W skórze znajdują się otwory, tzw. pory, przez które przedostaje się powietrze. We włosowatych naczyniach krwionośnych znajdujących się w skórze następuje wy-miana gazowa – pobieranie tlenu i wydalanie dwutlenku węgla – podobnie jak w płucach przy oddychaniu. Nie czyszczona skóra ma pory zatkane wydzielinami, jak łój i pot, oraz zanieczyszczeniami mechanicznymi, jak kurz, błoto itp., i dlatego konieczne jest częste czyszczenie skóry zwierząt.

Podobne wpisy