Silosy przejazdowe

Silosy przejazdowe dotychczas były stosowane w dużych państwowych gospodarstwach, jednak mogą być należycie wykorzystane także w średnich gospodarstwach indywidualnych. Ten typ silosu składa się z dna wykonanego z betonu lanego oraz ze ścian bocznych z montowanych płyt prefabrykowanych. Brak ścian szczytowych. Masę kiszonkową ugniata się przejeżdżając ciągnikiem lub wozem konnym. Silos przejazdowy nie sprawia trudności przy napełnianiu zielonką i wyjmowaniu kiszonki. Dość łatwo można w nim możliwie dokładnie ugnieść masę zieloną. Zbiornik kiszonkowy częściowo wgłębiony, o trzech komorach i zaokrąglonych narożnikach, z nadstawką.

W niektórych rejonach kraju spotyka się silosy z płyt pilśniowych. Zbiorniki takie można łatwo rozbierać. Umożliwia to zmianę lokalizacji zbiorników. Jednak ten rodzaj silosów wymaga szczególnej konserwacji. Płyty wyginają się i powstają szczeliny. Silosy z płyt pilśniowych są używane jako zbiorniki zastępcze w razie większej produkcji kiszonki. Najlepszą kiszonkę można uzyskać w silosach wieżowych. Ten typ zbiorników kiszonkowych stosowany jest w gospodarstwach wielkotowarowych. Wieże takie mają średnicę 5-6 m i wysokość do 12 m, dzięki czemu zakiszona masa ugniata się pod własnym ciężarem i nie musi być dokładnie ubijana. Silosy mogą być zbudowane na po-wierzchni ziemi, tzw. naziemne, i wpuszczone całkowicie lub częściowo w ziemię, tzw. wgłębione. Najbardziej praktyczne są zbiorniki częściowo wgłębione w ziemię, do około 1 m, zależnie od poziomu wody gruntowej. Silosy betonowe typu poznańskiego w odpowiednim gruncie zagłębione są do 1,40 m a ich wysokość nad powierzchnią ziemi wynosi 80 cm.

Świeża masa kiszonkowa w ciągu kilku dni osiada, co spowodowałoby niecałkowite wypełnienie zbiornika. Dlatego też stosuje się drewniane nadstawki. Kilka komór w zbiorniku ułatwia lepsze gospodarowanie kiszonką oraz umożliwia zakiszanie zielonek dojrzewających w różnych terminach, np. w maju – żyta z wyką ozimą, we wrześniu – kukurydzy, a liści buraków cukrowych – niekiedy dopiero w listopadzie.

Przy budowie silosów betonowych nie są wymagane zezwolenia organów nadzoru budowlanego, a sama budowa jest zwolniona od wszelkich opłat skarbowych.. Przedsiębiorstwa budownictwa wiejskiego produkują coraz więcej elementów prefabrykowanych, służących do budowy silosów, co bardzo obniża ich koszty. Jednak mimo tych udogodnień oraz wielu zalet silosów betonowych pewna część rolników nadal tradycyjnie stosuje zbiorniki glinobite lub przygotowuje kiszonkę w pryzmach, dołach i rowach ziemnych, ponosząc niewątpliwie duże straty. Kiszenie w pryzmach na powierzchni ziemi jest wskazane tylko wówczas, gdy brak czasu nie pozwoli przygotować zbiornika i gdy dużo jest paszy zielonej do zakiszania. Sposób ten nie jest zbyt racjonalny, dużo kiszonki bowiem, szczególnie z wierzchniej warstwy, ulega zepsuciu wskutek dostępu powietrza oraz wyciekania soków roślinnych. Można temu zapobiec przez przykrycie masy zakiszanej folią plastykową, a z wierzchu warstwą ziemi. Szerokość pryzmy u dołu wynosi około 2-3 m, a zwężenie ku górze daje się takie, aby nie obsypywała się ziemia przykrywająca pryzmę. Jeżeli grunt jest przepuszczalny, należy miejsce, gdzie będzie złożona pryzma, pokryć warstwą dobrze ubitej gliny.

Podobne wpisy