Słoma, plewy i strączyny

Słomą nazywa się wysuszone części dojrzałych roślin pozostałe po oddzieleniu nasion. Bez względu na gatunek roślin zawiera ona dużo włókna. Najbardziej wartościowa jest słoma z roślin strączkowych, ale z powodu dużych trudności z wysuszeniem jej często bywa zapleśniała. Najchętniej zjadana jest przez zwierzęta słoma ze zbóż jarych, zwłaszcza tzw. owsianka i jęczmionka. Słoma żytnia i pszenna ozima jest grubsza i twardsza.

Właściwa barwa i połysk słomy świadczą, że jest zdrowa i przydatna do skarmiania. Słoma zebrana w złych warunkach jest ciemna i bez połysku, spleśniała zaś i porażona innymi grzybami ma szarawopopielate i ciemne smugi. Zapach pleśni i stęchlizny dyskwalifikuje słomę jako paszę może ona być użyta jedynie na ściółkę. Słoma z domieszką koniczyny ściernianki ma oczywiście większą wartość pokarmową. Słoma ma zastosowanie w żywieniu jedynie przeżuwaczy i koni, w ilości 3 do 8 kg na dorosłą sztukę dziennie. Krowy powinny otrzymywać słomę owsianą i jęczmienną, a konie sieczkę, głównie ze słomy żytniej. Owce dobrze wykorzystują słomę, wybierając z niej najdelikatniejsze części.

Słomę należy zadawać na noc – na tzw. zakładkę. Jeżeli w gospodarstwie jest wystarczająca ilość słomy, daje się jej do woli, a nie dojedzone resztki zużywa się na ściółkę. Młodzież w zasadzie nie powinna otrzymywać słomy, lecz tylko siano. W żywieniu świń również się jej nie stosuje. W celu ułatwienia trawienia włókna zawartego w słomie zadaje się ją ciętą na sieczkę i parzoną lub wapnowaną.

Plewy są to odpadki otrzymywane przy omłocie i czyszczeniu ziarna zbóż oraz nasion innych roślin. Strączyny są to pozostałości po wymłóceniu nasion roślin strączkowych. Zarówno plewy jak i strączyny mają większą wartość pokarmową niż słoma – są łatwiej strawne i bogatsze w składniki pokarmowe. Najchętniej zjadane są przez zwierzęta plewy z lucerny, z koniczyny, z seradeli oraz strączyny z grochu i plewy. Stosunkowo największą wartość mają plewy z roślin motylkowych ze względu na pewną zawartość białka. Plewy z żyta, pszenic ostek i jęczmienia nie nadają się do skarmiania ze względu na zawartość ostrych ości, które mogą spowodować zapalenie dziąseł. Szczególnie wrażliwe są na to konie. Plewy mają zastosowanie przede wszystkim w żywieniu bydła i trzody chlewnej. Dzienna dawka plew dla koni i świń waha się od 1 do 1,5 kg, a dla bydła – do 3 kg.

Strączyny są wartościową paszą dla krów mlecznych można stosować je również w żywieniu loch prośnych. Dla świń plewy miesza się i ugniata z parowanymi ziem-niakami. Parzenie plew ułatwia ich trawienie.

Podobne wpisy